Στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει η “Real News”, στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει 24,4%, ο ΣΥΡΙΖΑ 23,8%, το ΠΑΣΟΚ 14,5% , οι Ανεξαρτητοι Έλληνες 8,5%, το ΚΚΕ 5,9%, η Χρυσή Αυγή 5,8% και η ΔΗΜΑΡ 6,9%. Οικολογοι -Πράσινοι λαμβάνουν 2,3%, ο ΛΑΟΣ 1,3%,η ΔΗΣΥ 1,7%, η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 1,9%, η ΔΡΑΣΗ, 0,8% , και το άλλο κόμμα 2,2%.

Στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει το “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”, στην εκτίμηση ψήφου επί των εγκύρων η ΝΔ συγκεντρώνει 23,1%, ο ΣΥΡΙΖΑ 21,4%,το ΠΑΣΟΚ 13,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,3%, ΤΟ ΚΚΕ 5,2%, η Χρυσή Αυγή 5,2% και η ΔΗΜΑΡ 6%. Αλλα κόμματα δηλώνει ότι θα ψηφίσει το 7,7% και οι αναποφασιστοι φθάνουν το 12%.

Fernando Parrado>
Oδηγίες επιβίωσης στους Έλληνες από τον άνθρωπο που επέζησε-τρώγοντας νεκρούς συνεπιβάτες-της αεροπορικής τραγωδίας των Άνδεων.

Όλα ξεκίνησαν στις 13 Οκτωβρίου 1972, όταν μια ομάδα ράγκμπι της Ουρουγουάης –του Κολεγίου «Στέλα Μαρίς»- που αποτελούνταν από 40 άτομα μαζί με το τεχνικό τιμ, λίγους φίλους και συγγενείς, επιβιβάζεται στο αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας της Ουρουγουάης για να ταξιδέψει στην Χιλή. Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα συνέβαινε…

Λίγες ώρες αργότερα, το αεροσκάφος πετούσε πάνω από τις Ανδεις, στα σύνορα Αργεντινής – Χιλήςκαι σε υψόμετρο που ξεπερνούσε τα 4.000. Όμως ένας λάθος υπολογισμός και οι άσχημες καιρικές συνθήκες το έστειλαν να… καρφωθεί πάνω σε μια βουνοκορφή, με τον πιλότο να την αντιλαμβάνεται την τελευταία στιγμή και να μην προλαβαίνει να αντιδράσει… Να σημειωθεί, μάλιστα, πως εκείνο το σημείο των βουνών δεν ήταν χαρτογραφημένο μέχρι την στιγμή εκείνη. Αργότερα, ονομάστηκε μεταξύ άλλων και «βουνοκορφή των δακρύων».

Οι επιβάτες ήταν 45 άτομα και την στιγμή της σύγκρουσης σκοτώθηκαν επί τόπου οι 12. Μέχρι το επόμενο πρωί είχαν πεθάνει ακόμη πέντε, ενώ ένας άντεξε μία εβδομάδα μέχρι να υποκύψει τελικά στα τραύματά του. Από το τραγικό δυστύχημα επέζησαν 27 άνθρωποι που στάθηκαν τυχεροί όμως χρειάστηκε να δοκιμαστούν στα όρια μέχρι τελικά κάποιοι εξ αυτών να επιστρέψουν σώοι στην πατρίδα τους και να αφηγηθούν τις τραγικές στιγμές που έζησαν…

«Είναι μόνο στο χέρι μας»

Οι επιζώντες βρήκαν καταφύγιο στα συντρίμμια του αεροσκάφους, με ελάχιστες ποσότητες τροφής, αλλά και ρούχα λίγα και ακατάλληλα φυσικά για τόσο μικρές θερμοκρασίες που άγγιζαν τους -40 βαθμούς κελσίου. Λίγες σοκολάτες, ξηροί καρποί, σνακς και κρασιά ήταν τα μόνα που «διασώθηκαν» της σύγκρουσης… Τα μοναδικά τους «όπλα»… Η πρώτη στιγμή της… απόγνωσης ήρθε όταν οι επιζώντες ενημερώθηκαν από ένα ραδιοφωνάκι πως οι έρευνες είχαν σταματήσει, 11 μέρες μετά το δυστύχημα.

Το αεροπλάνο ήταν άσπρου χρώματος και όταν πια έγινε ένα με το χιόνι, από ψηλά ήταν αδύνατο να εντοπιστεί… Οι πάντες τους θεωρούσαν νεκρούς όμως οι ίδιοι δεν το έβαλαν κάτω… «Στο άκουσμα της είδησης, όλων τα μάτια γέμισαν δάκρυα. Είχαμε απελπιστεί. Ολοι εκτός από τον Παράδο. Την ώρα εκείνη μπήκε ο Γκουστάβο Νίκολιτς. `Δεν υπάρχουν καλά νέα. Πρέπει να βγούμε μόνοι μας ζωντανοί από δω’ είπε», περιγράφει ο Πιρς Πολ στο βιβλίο «Η ιστορία των επιζώντων των Ανδεων», πάνω στο οποίο βασίστηκε και η ταινία.

Σε… ανθρωποφαγία

Αρχικά, προσπάθησαν να διανύσουν μια απόσταση μέσα στο χιόνι, προκειμένου να βρουν το άλλο κομμάτι του αεροσκάφους, με την ελπίδα ότι θα λειτουργούσε ο ασύρματος… Πράγματι, κατάφεραν να το εντοπίσουν όμως ούτε ασύρματος βρέθηκε και φυσικά ούτε τροφή. Μόνο κάποιες κούτες με τσιγάρα… Η ανατριχιαστική απόφαση ήταν θέμα χρόνου να παρθεί. Οι πιο σκληροί όπως ο Νάντο Παράδο, αρχικά τρόμαξαν ακόμη και οι ίδιοι με την σκέψη, όμως έπειτα έριξαν την ιδέα: Να τραφούν με τα σώματα των νεκρών συντρόφων τους.

«Σε τόσο μεγάλο υψόμετρο, οι ανάγκες του οργανισμού είναι αστρονομικές. Λιμοκτονούσαμε. Η πείνα μας έγινε τόσο ισχυρή που ψάχναμε για ψίχουλα ή προσπαθούσαμε να φάμε κομμάτια από σκισμένο δέρμα των αποσκευών, παρότι γνωρίζαμε ότι θα χημικά περισσότερο κακό θα μας έκαναν παρά καλό. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως εάν δεν θέλαμε να φάμε τα ρούχα που φορούσαμε, δεν υπήρχε κάτι άλλο εκτός από σίδερο και χιόνι», περιγράφει ο Νάντο Παράδο και συμπληρώνει:

«Ολοι οι επιβάτες ήταν ρωμαιοκαθολικοί. Κάποιοι κατάφεραν να εξισώσουν την πράξη του κανιβαλισμού με το τελετουργικό της Θείας Κοινωνίας. Οι περισσότεροι είχαν αρχικά επιφυλάξεις, οι οποίες όμως κάμφθηκαν όταν συνειδητοποίησαν ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος για να παραμείνουν ζωντανοί».

Χιονοστιβάδα και… ένα ξενοδοχείο δίπλα!

16 μέρες μετά την σύγκρουση, έχασαν την ζωή τους 8 ακόμη άτομα από χιονοστιβάδα που τα καταπλάκωσε. Κάπου εκεί πάρθηκε η απόφαση να δημιουργηθεί μία ομάδα που θα ενισχύονταν με περισσότερη τροφή και ρούχα ώστε να καταφέρει τελικά να φτάσει σε κατοικήσιμη περιοχή και να φέρει βοήθεια. Οι επιζώντες του δυστυχήματος αντιλαμβανόταν ότι βρίσκονταν σε εδάφη της Αργεντινής, όμως δεν είχαν ιδέα προς τα πού ακριβώς έπρεπε να κατευθυνθούν. Η ειρωνεία είναι πως βρίσκονταν μόλις 18 μίλια μακριά από το εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο «Hotel Termas Sosneado» αλλά φυσικά δεν το γνώριζαν.

Τελικά, στις 12 Δεκεμβρίου 1972, δύο μήνες μετά την συντριβή του αεροπλάνου, οι Παράδο, Κανέσα και Βισιντίν ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι μέσα στα βουνά – και αφού προηγουμένως είχαν καταφέρει να ράψουν έναν εξαιρετικό, ασφαλή υπνόσακο – προκειμένου να φέρουν βοήθεια. Επειτα από τρεις μέρες περπάτημα, ο Παράδο έφτασε πρώτος στην κορυφή και από κατάφερε να διακρίνει την κόκκινη κοιλάδα της Χιλής. Πλέον, άρχισαν την κάθοδο και προχωρώντας παράλληλα στον ποταμό, κατάφεραν να βρουν κατοικημένη περιοχή.

Κάθοδος και διάσωση

Επειτα από κάποιες μέρες, οδήγησαν τα συνεργεία διάσωσης στο σημείο όπου είχαν αφήσει τους συντρόφους τους και μια, άνευ προηγουμένου , περιπέτεια έφτασε στο τέλος της… Στις 23 Δεκεμβρίου τα πάντα είχαν τελειώσει ή… μήπως όχι; Η απόφασή τους να τραφούν με τους ίδιους τους φίλους τους, ακολουθούσε για αρκετά χρόνια τους επιζώντες των Άνδεων. Τρεις μόλις μέρες μετά την επιστροφή τους στην πατρίδα, η εφημερίδα El Mercurio έγραψε στο πρωτοσέλιδο πως «επέζησαν λόγω του κανιβαλισμού».

Για πολλούς, ωστόσο, η ιστορία των επιζώντων θεωρείται ύμνος στην δύναμη της ψυχής και την ανάγκη για επιβίωση.

NANDO PARRADO

«Ψηφίστε αυτόν που αγαπά την Ελλάδα περισσότερο από τον εαυτό του»

Συνέντευξη στην Ελευθερία Κόλλια για το ΒΗΜΑ

O Nando Parrado είναι ένας από τους 16 επιζώντες, μετά την πτώση του αεροσκάφους (το οποίο μετέφερε την εθνική ομάδα ράγκμπι της Ουρουγουάης στη Χιλή) στις Άνδεις, το 1972. Αρχηγός της ομάδας, ήταν τότε μόνον 20 ετών. Στην πτώση έχασε τη μητέρα του και την αδελφή του. Την 62 ημέρα της περιπέτειας, ξεκίνησε μαζί με τον φίλο του Roberto Canessa τον δρόμο προς τη σωτηρία, κατορθώνοντας ύστερα από περπάτημα 10 ημερών να βρουν βοήθεια. Μετά το γεγονός – ορόσημο στη ζωή του, παντρεύτηκε και έγινε πατέρας δυο θυγατέρων. Είναι επιχειρηματίας, και ιδρυτής μεταξύ άλλων δυο εταιρειών τηλεοπτικών παραγωγών.

Ο Νando Parrado ανήκει πλέον στους ανθρώπους – σύμβολα. Τέσσερις δεκαετίες μετά την πτώση του αεροσκάφους, στις χιονισμένες Άνδεις, και τη φρίκη του κανιβαλισμού με στόχο την επιβίωση, έρχεται – υπό την αιγίδα της Linkage Greece – στην Ελλάδα, για μια διάλεξη στο Κολέγιο Αθηνών, στις 31 Μαΐου.

Σε μία ιδιότυπη αλληγορία, ανάμεσα στη δική του προσπάθεια επιβίωσης και την υπαρξιακή κρίση που διέρχεται η χώρα, ο Nando στέλνει μήνυμα θέλησης, ρεαλισμού και αισιοδοξίας. Κορυφαίος ομιλητής σε θέματα ηγεσίας, ο Parrado καταθέτει την εμπειρία των 70 ολόκληρων ημερών στην απόγνωση του χιονιού, και εξηγεί πώς φθάνοντας – και ξεπερνώντας – τα συνήθη ανθρώπινα όρια, κατόρθωσε να νικήσει. Ο ίδιος επιμένει ότι ήθελε απλώς να ζήσει.

– Θεωρείτε ατυχία ή ευλογία τις κρίσεις στις ζωές των ανθρώπων, το να δοκιμάζει κανείς τα όρια του;
«Τις κρίσεις κανείς δεν τις θέλει στη ζωή του, μαθαίνουμε όμως από αυτές. Αν κατορθώσεις να σταθείς όρθιος, η εμπειρία μίας τέτοιας συνθήκης σε κάνει ασφαλώς «πλουσιότερο» και πιο δυνατό. Αν πάλι αποτύχεις, θα’ χεις πάντα να λες για την κακή σου τύχη…».

- Το 1972, όταν έπεσε το αεροπλάνο, ήσασταν αθλητής του ράγκμπι. Πιστεύετε ότι έπαιξε ρόλο στη σωτηρία σας η ιδιότητα αυτή;
«Νομίζω ότι ήταν σημαντική παράμετρος, ήμουν σε πολύ καλή φυσική κατάσταση. Ύστερα όμως από δυο μήνες λιμοκτονίας, με ένα αδύναμο σώμα, το μόνο που βοηθάει είναι το μυαλό. Ήθελα πάση θυσία να γυρίσω πίσω, στον πατέρα μου, να του πω ότι δεν είχε χάσει ολόκληρη την οικογένεια του, η αγάπη μου για κείνον έγινε το ισχυρότερο κίνητρο για να γλιτώσω, για να δραπετεύσω από κει» .

– Κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς σας, αποδείξατε ότι είχατε κάτι που οι άλλοι δεν διέθεταν. Τι ήταν αυτό που σας διαφοροποίησε, ως ηγέτη, ανάμεσα στους επιζήσαντες;
«Νομίζω ότι ήμουν μακράν ο πιο ρεαλιστής. Προσευχόμουν κι εγώ στον Θεό, τι θα γινόταν όμως αν ο Θεός δεν απαντούσε στις προσευχές μας ; Βαθιά μέσα μου είχα αποφασίσει ότι η ζωή μου βρισκόταν αποκλειστικά στα δικά μου χέρια. Έρχονται – ξέρετε- στιγμές, που πρέπει να ορίσεις εσύ το πεπρωμένο σου».

– Ποια θεωρείτε την πιο μεγάλη σας απόφαση; Πότε και πώς τη λάβατε;
«Να συνεχίσω μπρος, στα 6.000 μέτρα, για να δω τι υπήρχε πέρα από μένα. Αυτή η στιγμή σημάδεψε όλη μου τη ζωή».

- Το μότο της ομιλίας που θα δώσετε εδώ, στην Ελλάδα, στις 31 Μαΐου είναι «Η ελπίδα στην κρίση είναι υπόθεση ηγεσίας». Πόσο όμως ευσταθεί μία τέτοια προσέγγιση, όταν είναι ευρέως αποδεκτό το έλλειμμα ηγετικών προσωπικοτήτων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη;

«Το 1982, αλλά και το 2001, Ουρουγουάη και Αργεντινή, δοκιμάστηκαν σε μία κρίση όπως αυτή που διανύει σήμερα η Ελλάδα. Τράπεζες κατέρρευσαν, καταθέσεις έγιναν καπνός, πιστωτικές κάρτες αχρηστεύθηκαν, η ανεργία χτύπησε κόκκινο, άγγιξε το 30%. Κανείς δεν ισχυριζόταν τότε ότι μπορούμε να βγούμε ζωντανοί από αυτή τη λαίλαπα. Μόνον στις δικές μου επιχειρήσεις οι πωλήσεις συρρικνώθηκαν κατά 90% μέσα σε μία νύχτα. Στον αντίποδα, τα χρέη μου τριπλασιάστηκαν, όταν το πέσο υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου τρεις φορές, διαδοχικά, σε διάστημα μίας μέρας. Η λύση είναι να προχωρήσεις. Να μη βάλεις τα κλάματα και σταματήσεις να προσπαθείς. Τράβα μπρος, προχώρα, πάρε γρήγορα αποφάσεις.

Προσωπικά, έλαβα τότε τις πιο κρίσιμες – για την επιχείρησή μου – αποφάσεις, σε σχέση με τα προηγούμενα 20 χρόνια. Κοιτάζοντας πίσω, τολμώ να πω ότι επρόκειτο για αποφάσεις που έπρεπε ήδη να είχα πάρει. Η κρίση απέβη τελικά πολύτιμη, οι επιχειρήσεις μου άνθισαν. Παραδέχομαι βέβαια ότι η στιγμή της κρίσης δεν είναι εύκολη στη διαχείρισή της, αποτελεί καμπή για μία χώρα, αλλά δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Μόνο μη σταματάς. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, κάντε ένα βήμα μπροστά και πιστέψτε στη χώρα σας ως σύνολο. Τέτοιες ώρες, ο ατομικισμός δεν βοηθάει» (δεξιά στη φωτογραφία ο Parrado πίνει νερό μέσα στην ουρά του αεροπλάνου).

– Η μεγαλύτερη καθημερινή εφημερίδα της χώρας, «ΤΑ ΝΕΑ», δημοσίευσε προσφάτως στο πρωτοσέλιδό της ένα σκίτσο αλληγορικό για την Ελλάδα που αυτοκτονεί. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας, η στιγμή που μπορεί να αποβεί μοιραία για την εξέλιξη μίας ιστορίας; Πώς μπορεί να αντιληφθεί κανείς ποιο είναι κάθε φορά το οριακό σημείο σε μία κατάσταση;

«Μόνο ένα σημείο δεν έχει επιστροφή, ο θάνατος. Κατανοώ και συμπάσχω απολύτως με όσους ζουν στην απόγνωση, μ’ εκείνους που έχουν χάσει τη δουλειά τους, ή που κινδυνεύουν να χάσουν αυτά για τα οποία δούλεψαν μία ολόκληρη ζωή. Αλλά, τι σημασία έχει, όταν είσαι ακόμη ζωντανός!

Μία μέρα στα καλά καθούμενα, ανακάλυψα τον εαυτό μου στα 5.000 μέτρα, χωρίς ρούχα, χωρίς τροφή, χωρίς νερό, σε θερμοκρασία -30 βαθμούς Κελσίου, καταδικασμένο σε βέβαιο θάνατο. Και του είπα: «Νάντο, είσαι μόνος σου τώρα, κανείς δεν θα έλθει να σε σώσει, κάνε κάτι…». Είχα χάσει μάνα, αδελφή, πολλούς από τους φίλους μου, είχα χάσει τα πάντα. Αλλά ήμουν ζωντανός, ανέπνεα, και τα ‘δωσα όλα, όποια δύναμη φύλαγα στο κορμί, το μυαλό, και την ψυχή μου, για να δραπετεύσω από κει.

Το 2001 ήξερα ότι θα χρεοκοπούσα. Είπα στη γυναίκα μου, πάει τελειώσαμε, το σύστημα κατάπιε όλο μας τον μόχθο. Μπορεί να τα χάσω όλα. Θα γίνω κηπουρός, θυρωρός, οδηγός ταξί, ψαράς… Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι έχω εσένα και τα παιδιά μας, και ότι ακόμη ανασαίνω.

Τελικά δεν έχασα τίποτε, έσωσα τις εταιρείες μου, και η κρίση πήρε τέλος. Οι κρίσεις δεν διαρκούν για πάντα. Τα τελευταία 10 χρόνια απεδείχθησαν τα καλύτερα στα 54 χρόνια ζωής της οικογενειακής επιχείρησης, βγάλαμε περισσότερα από όσα συνολικά τις προηγούμενες τέσσερις δεκαετίες. Γι΄ αυτό λέω, μην παγιδευθείτε σε λύσεις αυτοκτονικές. Κοιτάξτε μπροστά, μη σταματάτε πουθενά».

– Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα ιστορικό μεταίχμιο, σε συνθήκες πολιτικής ρευστότητας, οικονομικής ανασφάλειας. Αν είχατε την ευκαιρία μίας κατ’ ιδίαν συνομιλίας με αυτόν που θα αναδειχθεί στην ηγεσία της σε περίπου έναν μήνα, τι θα του λέγατε;

«Πρέπει να είναι ικανοί να εργαστούν όλοι μαζί, όπως κάναμε το 1972, εμείς. Αν δεν τα καταφέρουν, ίσως πεθάνουν. Κι έπειτα, είναι άραγε όλοι οι πολιτικοί ίδιοι; Είναι ίδιο το «εγώ» τους, η εξουσία, η υπερηφάνεια, η φιλοδοξία τους; Υπάρχει ένας έλληνας πολιτικός που αγαπά τη χώρα του πέρα και πάνω από οτιδήποτε άλλο; Ψηφίστε αυτόν που αγαπά την Ελλάδα περισσότερο από τον εαυτό του».

– Για όποιον σας παρακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι προφανές ότι είστε ένας άνθρωπος που αγαπάει τη ζωή_ την έχετε ζήσει τη ζωή σας. Δεν είχατε ποτέ την «ενοχή του επιζώντα»; Αληθεύει ότι δεν είχατε εφιάλτες όλα αυτά τα χρόνια;

«Τι είναι η «ενοχή του επιζώντα»; Δεν έχω ιδέα. Μάλλον πρόκειται για κάτι πολύ αγγλοσαξονικό… Νιώθαμε όλοι μας τόσο μεγάλη ευτυχία που ήμασταν ζωντανοί, δεν έχω σταματήσει ακόμη να γελάω! Ποτέ μου δεν είχα “τραύμα”. Αποδέχθηκα απλώς ότι ο πιλότος του αεροσκάφους είχε κάνει ένα μοιραίο λάθος. Έχω πάρει πτητικά μαθήματα, και ήδη πετάω μονοκινητήρια αεροσκάφη, ενώ μαθαίνω να πετάω και ελικόπτερο. Στ΄ αλήθεια, δεν έχω δει ούτε έναν εφιάλτη από τότε. Δεν ξέρω να σας πω το γιατί. Ακόμη και την πρώτη νύχτα στο νοσοκομείο, μετά τη διάσωση, κοιμήθηκα ήρεμα σαν μωρό» (δεξιά στη φωτογραφία η ταυτότητα του Parrado που βρέθηκε χρόνια μετά την τραγωδία).

– Η δική μας χώρα ζει, πάντως, πολλές φορές με τους εφιάλτες του ιστορικού της παρελθόντος. Διαχρονικά, υποφέρει από εμφυλίους και διχασμούς. Πώς πιστεύετε ότι γεφυρώνονται τα χάσματα;
«Θεέ μου, δύσκολη ερώτηση. Βλέπω τόσες συγκρούσεις, εθνικές, θρησκευτικές, πολιτικές, που διαρκούν αιώνες, σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Έχω σοβαρές αμφιβολίες για το αν γεφυρώνονται τα χάσματα».

– Και μιας που αναφερθήκατε… Πιστεύετε στον Θεό κ. Parrado;
«Ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που μου δίδαξαν στο σχολείο».

LINKAGE>ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ PARRADO

Η Linkage είναι ο παγκόσμιος κυρίαρχος στο χώρο της συμβουλευτικής επιχειρήσεων σε θέματα ηγεσίας, παρέχοντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες στρατηγικής, ανάπτυξης μεθοδολογίας καθώς και εκπαίδευσης στελεχών. Με έδρα το Burlington της Μασαχουσέτης, επεκτείνεται διαρκώς στις μεγαλύτερες οικονομικές πρωτεύουσες διεθνώς, όπως η Νέα Υόρκη, το Σίδνεϋ, η Σιγκαπούρη, οι Βρυξέλλες, το Χονγκ Κονγκ, αλλά και η Αθήνα. Από το 1988 που ιδρύθηκε, εκατοντάδες χιλιάδες στελέχη εταιριών παγκοσμίως έχουν εμπιστευτεί τη Linkage για ένα μέλλον με ισχυρή επαγγελματική προοπτική.

Στην Ελλάδα, η Linkage δημιουργήθηκε από δύο εξαιρετικά έμπειρα στελέχη με διεθνές background στην εκπαίδευση και στη συμβουλευτική επιχειρήσεων, το Δημήτρη Παπανικητόπουλο και τον Αρτέμη Μυρόπουλο, οι οποίοι έχοντας θητεύσει κοντά στην ιδρυτική ομάδα της Linkage στην Αμερική, μετέφεραν την αξεπέραστη τεχνογνωσία της στην ελληνική αγορά.

Με εξειδικευμένες υπηρεσίες Human Resources και Organizational Development, η Linkage Greece παρέχει tailor-made προγράμματα για τις ανάγκες κάθε επιχείρησης, με επίκεντρο την ανάπτυξη ηγετικών ιδιοτήτων για τα στελέχη τους.

Με ένα ευρύ πελατολόγιο σημαντικών εταιρειών, ελληνικών και πολυεθνικών, όπως η Τράπεζα Πειραιώς, η Coca Cola, η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, η Vodafone, η Cosmote, η Eurobank, η Goody’s, η Johnson & Johnson, η Hellas On Line, η Leroy Merlin, η ΤΙΤΑΝ, η Media Markt και η Mercedes Benz, η Linkage Greece σχεδιάζει και υλοποιεί ολοκληρωμένα προγράμματα training, coaching, team building με σκοπό την ενδυνάμωση και θωράκιση των εταιρειών στην εγχώρια και στη διεθνή αγορά αλλά και απέναντι στην κρίση.

Στρατηγικό όχημα της Linkage για τη μετάδοση της τεχνογνωσίας της στα στελέχη επιχειρήσεων αλλά και στο ευρύ κοινό είναι το Linkage Network, ένα forum που διοργανώνει ημερίδες με ομιλητές διεθνούς κύρους , καταξιωμένους ακαδημαϊκούς coaches ή στελέχη επιχειρήσεων. Στην πρόσφατη διοργάνωση του Linkage Network, ήρθε στην Ελλάδα ο guru της ηγεσίας και Αντιπρόεδρος της Linkage διεθνώς, Ron Porter, ο οποίος πραγματοποίησε ένα workshop με θέμα “Driving Innovation”. Με ιδιαίτερη ανταπόκριση από τα στελέχη, αλλά και επιλεγμένους CEOs που συνάντησε, ο Ron Porter δήλωσε για την τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα: «Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, πιστεύω ότι η καινοτομία είναι το κλειδί για την ανάκαμψη. Η κρίση μπορεί να αποτελέσει γόνιμο έδαφος για την καινοτομία, άλλωστε, η αναγκαιότητα οδηγεί στην επαναστατική σκέψη, η οποία γίνεται πράξη όταν έχει σαφή στόχο και είναι πειθαρχημένη. Η ιστορία έχει αποδείξει πως οι Έλληνες έχουν την ικανότητα να καινοτομούν σε πολλούς χώρους, δημιουργώντας διεθνή αντίκτυπο.»

Δημήτρης Παπανικητόπουλος – Πρόεδρος Linkage Greece
Ο Δημήτρης Παπανικητόπουλος έχει πιστοποιηθεί από την Linkage Inc. ως επαγγελματίας Coach και έχει δουλέψει ως προσωπικός Coach με περισσότερα από 25 senior στελέχη της Ελληνικής αγοράς από διαφορετικούς κλάδους σε θεματολογίες όπως career planning, ανάπτυξη ηγεσίας, αλλαγή συμπεριφοράς. Είναι πιστοποιημένος σε Εργαλεία Αξιολόγησης Ηγετικών Ικανοτήτων και Ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των Leadership Assessment Instrument (LAI), Ερωτηματολόγια Προσωπικότητας Thomas & FACET5, Αξιολόγηση 360ο Executive View.

Αρτέμης Μυρόπουλος – Partner Linkage Greece
Ο Αρτέμης Μυρόπουλος ξεκίνησε ως Partner στη Response International το 2000. Από τότε έχει ηγηθεί του τμήματος Business Consulting, του τμήματος Εκπαίδευσης και HR, ενώ ανέλαβε και την επέκταση της εταιρίας στην περιοχή ΝΑ Ευρώπης. Από το 2001 έως το 2007 εγκαθίδρυσε και υποστήριξε τα γραφεία HR Development σε Ρουμανία, Βουλγαρία και Σερβία και ηγήθηκε της συμφωνίας τους για την αντιπροσώπευση της Wilson Learning, μιας από τις πιο καταξιωμένες σε παγκόσμιο επίπεδο εταιρίες εκπαίδευσης. Την ίδια περίοδο, ίδρυσε τα γραφεία της Stanton Chase, υποστηρίζοντας τη δημιουργία τοπικών ομάδων συμβούλων, business development και συμμετέχοντας σε συγκεκριμένα έργα για την επιλογή senior στελεχών, πρωτοβουλίες αλλαγής κουλτούρας και Οργανωσιακής Ανάπτυξης.

Filed under: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Camp David, May 19, 2012

Our imperative is to promote growth and jobs.

The global economic recovery shows signs of promise, but significant headwinds persist.

Against this background, we commit to take all necessary steps to strengthen and reinvigorate our economies and combat financial stresses, recognizing that the right measures are not the same for each of us.

We welcome the ongoing discussion in Europe on how to generate growth, while maintaining a firm commitment to implement fiscal consolidation to be assessed on a structural basis. We agree on the importance of a strong and cohesive Eurozone for global stability and recovery, and we affirm our interest in Greece remaining in the Eurozone while respecting its commitments. We all have an interest in the success of specific measures to strengthen the resilience of the Eurozone and growth in Europe. We support Euro Area Leaders’ resolve to address the strains in the Eurozone in a credible and timely manner and in a manner that fosters confidence, stability and growth.

We agree that all of our governments need to take actions to boost confidence and nurture recovery including reforms to raise productivity, growth and demand within a sustainable, credible and non-inflationary macroeconomic framework. We commit to fiscal responsibility and, in this context, we support sound and sustainable fiscal consolidation policies that take into account countries’ evolving economic conditions and underpin confidence and economic recovery.

To raise productivity and growth potential in our economies, we support structural reforms, andinvestments in education and in modern infrastructure, as appropriate. Investment initiatives can be financed using a range of mechanisms, including leveraging the private sector. Sound financial measures, to which we are committed, should build stronger systems over time while not choking off near-term credit growth. We commit to promote investment to underpin demand, including support for small businesses and public-private partnerships.

Robust international trade, investment and market integration are key drivers of strong sustainable and balanced growth. We underscore the importance of open markets and a fair, strong, rules-based trading system. We will honor our commitment to refrain from protectionist measures, protect investments and pursue bilateral, plurilateral, and multilateral efforts, consistent with and supportive of the WTO framework, to reduce barriers to trade and investment and maintain open markets. We call on the broader international community to do likewise. Recognizing that unnecessary differences and overly burdensome regulatory standards serve as significant barriers to trade, we support efforts towards regulatory coherence and better alignment of standards to further promote trade and growth.

Given the importance of intellectual property rights (IPR) to stimulating job and economic growth, we affirm the significance of high standards for IPR protection and enforcement, including through international legal instruments and mutual assistance agreements, as well as through government procurement processes, private-sector voluntary codes of best practices, and enhanced customs cooperation, while promoting the free flow of information. To protect public health and consumer safety, we also commit to exchange information on rogue internet pharmacy sites in accordance with national law and share best practices on combating counterfeit medical products.

ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΜΑΣ… ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΝΤΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΥΚΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ.. ΠΟΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ?? ΠΑΤΑ ΚΑΛΑ?? ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ…

ΠΠ

Filed under: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 Στο πολυσέλιδο αφιέρωμα του γαλλικού περιοδικού «Paris Match», με τον τίτλο «Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που φοβάται η Ευρώπη», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε το πολιτικό στίγμα του κόμματος λέγοντας ότι «Είμαστε στα αριστερά της Αριστεράς» .

και Αναφερόμενος στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ και στην πολιτική που πρεσβεύει τόνισε ότι θα επιμείνει σε μια σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση, υπογράμμισε πως «εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε δίχως συμπλέγματα στα αριστερά της Αριστεράς», ενώ υπενθύμισε ότι διατηρεί στενούς δεσμούς με το Μέτωπο της Αριστεράς και τον Ζαν Λικ Μελανσόν.

Στο αφιέρωμά του το περιοδικό ξεκινά με τη φράση «ο Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής της ριζοσπαστικής Αριστεράς, κρατά το μέλλον της χώρας στα χέρια του. Και τρελαίνει τις τράπεζες».

Ο δημοσιογράφος διερωτήθηκε αν «…η οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα δεν αποτελεί απόδειξη της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», για να απαντήσει ότι «ο ελληνικός λαός υπεβλήθη στις χείριστες θεραπείες. Γίναμε τα πειραματόζωα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης.

Οι μεγάλες χώρες βλέπουν τα αποτελέσματα αυτής της εμπειρίας. Αν η συνταγή λειτουργήσει σε μας, τα πειραματόζωα, θα εξάγουμε τη συνταγή για να την εφαρμόσουμε σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Αν αποτύχει, τόσο το χειρότερο για τους Ελληνες». Ο κ. Τσίπρας τόνισε ακόμη ότι «η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, εξαιτίας των τραγικών λαθών των προηγούμενων κυβερνήσεων…».

Στο ερώτημα πώς έφτασε η Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού, ο κ. Τσίπρας το αιτιολόγησε λέγοντας πως δεν είναι τυχαίο γεγονός. «Βρισκόμαστε στην καρδιά της κρίσης του συστήματος, στην καρδιά της κρίσης του οικονομικού μοντέλου των αγορών και δεν υπάρχει προηγούμενο στην Ιστορία. Δεν έχουμε ξαναζήσει τέτοια φαινόμενα από το 1929.

Τότε, η Αμερική και η Ευρώπη δεν έκαναν τις ίδιες επιλογές. Στις ΗΠΑ ο Ρούσβελτ επέλεξε να υλοποιήσει το Σχέδιο Μάρσαλ και μια πολιτική ανάπτυξης για να στηρίξει τους ανέργους» είπε χαρακτηριστικά.

Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας σκληρή γραμμή απέναντι στο μνημόνιο, μιλώντας στη Wall Street Journal, επεσήμανε πως, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κυβέρνηση, θα προχωρήσει στην αναστολή της εξυπηρέτησης του χρέους σε περίπτωση που και οι δανειστές διακόψουν το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας.

Η αμερικανική έκδοση περιγράφει ότι με τις δηλώσεις αυτές ο κ. Τσίπρας «πετάει το γάντι» που μπορεί να προκαλέσει εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών της. «Η πρώτη μας επιλογή είναι να πείσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι, προς το δικό τους συμφέρον, δεν πρέπει να σταματήσει η χρηματοδότηση της χώρας», ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

«Η Ελλάδα δεν προτίθεται να προβεί σε μονομερείς ενέργειες, αλλά αν το κάνουν οι πιστωτές, με άλλα λόγια αν διακόψουν την οικονομική βοήθεια προς τη χώρα, τότε θα σταματήσουμε να πληρώνουμε το χρέος μας», υπογράμμισε ο κ. Τσίπρας.

Μια οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας θα προκαλέσει ντόμινο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, επεσήμανε ο Αλέξης Τσίπρας, τον οποίο η εφημερίδα αναφέρει ως «πιθανό επόμενο πρωθυπουργό της χώρας».

«Το νόμισμά μας είναι το ευρώ και δεν είναι εύκολο να διακοπεί αυτός ο σύνδεσμος. Εξοδος από το ευρώ θα σημάνει πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις. Δεν είναι κάτι που επιθυμούμε, δεν είναι κάτι που αναζητούμε», κατέληξε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας αναγνώρισε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, προσθέτοντας πως «και οι δύο πλευρές πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω, προτού φτάσουν σε αυτό το σημείο και να βρουν μια ευρωπαϊκή λύση».

πηγη

Οι Έλληνες δεν ξεχνούμε! Τιμούμε, στις 19 Μαΐου, τους Εθνομάρτυρες του Πόντου. Τους σφαγιασθέντες και τους διωχθέντες αδελφούς μας. Και αξιώνουμε, από την Τουρκία, να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού ως ελάχιστο βήμα στο δρόμο για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της.
Είναι, άλλωστε, η Γενοκτονία αυτή ένα από τα πιο στυγνά εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας. Μία
μελανή σελίδα στην Ιστορία του Παγκόσμιου Πολιτισμού. Μία αποτρόπαιη, κεντρικά οργανωμένη και καλά συντονισμένη επιχείρηση των Νεότουρκων, που στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες Χριστιανούς: Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους.
Ο οικονομικός στραγγαλισμός με την άγρια φορολογία, οι επιτάξεις, η αναγκαστική στρατολόγηση των ανδρών στα «Αμελέ Ταμπουρού» και η βίαιη εξόντωσή τους κάτω από συνθήκες ανείπωτης βαρβαρότητας, τα βασανιστήρια, οι βιασμοί και οι εν ψυχρώ δολοφονίες, ήταν οι μέθοδοι που επιστρατεύτηκαν σε βάρος τους.
Ήταν κι αυτό που ο Π. Ενεπεκίδης χαρακτήρισε με τη φράση «ένα Άουσβιτς εν ροή»: Οι διαβόητες Πορείες Θανάτου, στις οποίες γυναίκες και άνδρες, παιδιά και γέροι, άνθρωποι εξαθλιωμένοι, οδηγούνταν σε άγρια βουνά ή σκοτεινές ερημιές, όπου άλλοι πέθαναν από τις κακουχίες κι άλλοι εξοντώνονταν από τους φρουρούς τους.
Ήταν – όπως σ’ όλες τις μεγάλες στιγμές του Έθνους – και οι εν ψυχρώ δολοφονίες του Ορθόδοξου Κλήρου. Οι εκατόμβες των νεκρών ιερέων, η θυσία του Πόντιου παπά, που στάθηκε μπροστάρης στο δοκιμαζόμενο ποίμνιό του.
Ήταν, ακόμη, η λεηλασία και η καταστροφή των μνημείων του Πολιτισμού μας, των Εκκλησιών και των Μοναστηριών μας.

Όμως, οι Λαοί ποτέ δεν σβήνουν από την Ιστορία, όποια έκταση κι αν παίρνει η εναντίον τους βαρβαρότητα. Οι Τραντέλλενες, οι τρανοί Έλληνες του Πόντου, είναι ακόμη εδώ. Περιπλανήθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, αλλά επέζησαν και είναι δίπλα μας. Σημαιοφόροι της Μνήμης και αγωνιστές της Δικαίωσης. Στην ίδια την Ελλάδα αλλά και στις Κοινότητες της Διασποράς, παντού στον Κόσμο, στέκονται, σήμερα, ολόρθοι και περήφανοι, όπως πάντα. Προσηλωμένοι και ταγμένοι στα ιδεώδη του Έθνους μας. Στους αγώνες που συνεχίζουμε για τα δίκαιά μας στο Αιγαίο, την Κύπρο, τη Μακεδονία. Αλλά και για την έξοδό μας από τη σημερινή κρίση, την οικονομική ανάταξη και την κοινωνική ανάταση του Λαού μας.
Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Πόντου. Η Νέα Δημοκρατία, η μεγάλη Πατριωτική και Ευρωπαϊκή Παράταξη, τιμά τους πρόσφυγες που σήκωσαν το κεφάλι και άρχισαν από την αρχή. Όλοι μαζί, δεσμευόμαστε, να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και γενικότερα των χριστιανικών πληθυσμών. Αναγνώριση απ’ όλες τις χώρες και την ίδια την Τουρκία.
Άλλωστε, η Ιστορία δεν διαγράφεται και δεν παραγράφεται…΄

Αντώνης Σαμαράς
Πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας

Filed under: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

The bondholder

Μεγάλωσα στα Προσφυγικά ανάμεσα Μπραχαμι και Άνω Νέα Σμύρνη. Ο παππούς από την Τραπεζούντα. Οι γείτονες όλοι από τον Πόντο.

Βράδια με λύρα. Ιστορίες πόνου. Ιστορίες καταστροφής, θηριωδίας.. Έσφαξαν τον προπάππου μου και την προγιαγιά μου. Ο πάππους ήρθε στην Ελλάδα μετά από πορείες όπου είδε δυο αδελφές του να τις παίρνουν οι Τούρκοι. Δεν τις ξανά είδε.

Ίδιες ιστορίες από όλους στην γειτονία. Βράδια αξέχαστα. Βαθιά μέσα στην μνήμη έχουν
μπει και δεν ξεχνιούνται.

Ρεπούσης μην σε δω πουθενά. Ίσως δεν θα μπορώ να συγκρατηθώ. Μαζέψε τα όλα και έξω από τα Αγια χώματα.

Δεν ξεχνώ. Δεν συγχωρώ.

Filed under: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Και καλά κάνουν...

Πανηγυρίζουν οι Αλβανοί, γιατί πήραν από την Ελλάδα τον αγωγό φυσικού αερίου. Και καλά κάνουν... Υλοποιείται ο αγωγός ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline), μέσω Αλβανίας και εγκαταλείφθηκε ο ελληνοϊταλικός αγωγός ITGI. Και θεωρούν ότι η εξέλιξη αυτή είναι ένα βασικό σημείο για την.....
οικονομική τους ανάπτυξη. Βέβαια το ότι ο ελληνοϊταλικός αγωγός δεν προχώρησε μέσω Θεσπρωτίας, δεν οφείλεται στις αντιδράσεις των Περδικιωτών, που δεν ήθελαν τη διέλευσή του από το τουριστικό χωριό τους. Αλλά λόγω οικονομικών
συμφερόντων. Η σύνδεση θα γίνει μέσω της συντομότερης δυνατής διαδρομής, μεταξύ της πόλης Fier στην Αλβανία και της περιοχής της νότιας Απουλίας στην Ιταλία, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη τις προϋποθέσεις περιβαλλοντικής προστασίας και τα χαρακτηριστικά του βυθού της Αδριατικής. Η τοποθέτηση των ατσάλινων αγωγών σε βάθη μεγαλύτερα των 800 μέτρων θα γίνει με τη χρήση σκαφών πόντισης τύπου S, μία προηγμένη τεχνολογία, που χρησιμοποιείται ευρέως για την κατασκευή αγωγών.


http://www.katoci.com/

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=_ae7h8FioX0

Σεβας.

ΠΠ

Filed under: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ